این معدنکاری را متوقف کنید؛ تخریب وسیع منابع ملی به اسم کارآفرینی

لغزش های عمده دره نور در آلبورگ مرکزی در جهت گسل های اصلی – مانند گسل بالاد – و گسل دگرگونی گسل مهم شمال البرز رخ داده است. هیچ زمین لرزه تاریخی قابل توجهی در منطقه دره نور ثبت نشده است. با این حال، لغزش های غول پیکر در دره نشان می دهد که در دوران ماقبل تاریخ چندین زمین لرزه بزرگ رخ داده است.
از سوی دیگر زمین لغزش ریازان در شمال دره بلده به عرض حدود 13 کیلومتر از دوآب غرب روستای ریازان و به طول حدود 3 کیلومتر (در جهت انتقال آوار و کوه به سمت جنوب و به داخل دره بلده رخ داده است. ). معدن شن و ماسه در ابتدای این جاده و در محل لغزنده بودن رزین علاوه بر آلودگی زیاد محیط، باعث پاکسازی و ناپایداری پنجه لغزنده شده و ادامه دارد. اگرچه رئیس اداره محیط زیست آمل حادثه 1/1/1301 را مربوط به معدن شن و ماسه – ابتدای جاده بلاد ندانست، اما معاون وزیر راه گفت: این گرد و غبار ناشی از ریزش کوه بوده است. یک معدن خصوصی که قربانی نشد.»

البته امروز اداره کل راهداری استان مازندران شکایت خواهد کرد زیرا حتی اگر این معدن در جاده نباشد در صورت عملیاتی که منجر به از بین رفتن دید رانندگان در محور خراز می شود هماهنگی لازم است. از بزرگراه باید “انجام شد”. معدن و خراز از یکدیگر دورند و در میان آنها رودخانه ای قرار دارد. این سقوط در 13 آوریل 1401 پس از اولین بارندگی بهاری رخ داد. البته در تعطیلات نوروزی آتش معدن به ظاهر بسته بود، اما تا اواخر اسفند 1400 این عملیات برای استخراج مواد معدنی ادامه داشت. ساخت این منطقه برای لغزش در حال انجام است و از سوی دیگر با تحریک اضافی ناشی از بارندگی های اخیر، رانش زمین رخ داده است.

در تاریخ 12 ژوئن 2017 یک دستگاه بولدوزر و یک لیفتراک در پایین تنه کوه در حال کار بود و قبلاً طبق اصول فنی و ایمنی به دلیل محدودیت های اداره منابع توصیه شده است که سنگ را از بالا جدا کنید. . طبیعتاً برای معادن به ویژه معادن جاده خراز و اصرار صاحبان معادن برای ادامه استخراج، استخراج از پایین دست و از جلوی پاشنه لغزشی انجام می‌شود.

در روز حادثه 25 اسفند 1396 راننده بولدوزر در دم جان باخت و دو کارگر به شدت مجروح شدند. این نوع استخراج البته مداخله و تخریب طبیعت در مناطق حفاظت شده آلبورگ مرکزی است. ذخیره گاه طبیعی خراز در سال 1380 با وسعت 15000 هکتار به ثبت رسید. این منطقه از ۲۵ کیلومتری شرق بلده شروع شده و در حدود ۳۳ کیلومتری جنوب آمل ادامه دارد، بنابراین راه بلده به آمل در جهت ریازان، راضیه، هردارودا، روستای شاهزید بالا به سمت شمال و شمال شرق این منطقه حفاظت شده است. منطقه حفاظت شده خراز تقریباً قسمت میانی حوضه آبریز رودخانه خراز را شامل می شود.

رودخانه خراز (تقریباً 71 کیلومتری جاده خراز) قبل از ریختن به رودخانه بلد نور (در نزدیکی روستای هردارود) این منطقه را به دو قسمت شرقی و غربی تقسیم می کند. در اوایل دهه شصت قله‌های این منطقه پایه قدیمی‌ترین جنگل‌های گورکان بوده و جنگل‌های جنوب روستای ریازان و شرق لسیا کوگا یکی از آخرین جنگل‌هایی است که در این جنگل‌ها حفظ شده است.
تداوم استخراج و قطع درختان در ناپایداری زمین لغزش آلبورگ مرکزی، علاوه بر تحریک زمین لغزش، موجب تخریب جنگل ها و منابع آب و خاک می شود. این روند با توجیه کارآفرینی و البته کتمان آسیب های گسترده و تخریب منابع ملی باید متوقف شود.

* چاپ شده در روزنامه اعتماد / چهارشنبه 15 فروردین 1401

دکمه بازگشت به بالا