بهزاد فراهانی : تعزیه خوان بودم / فرزند رادیو هستم

بهزاد فراهانی با بیان اینکه خود را فرزند رادیو می‌داند، گفت: از روستا به قدری با شوق و علاقه به تهران آمدم که می‌خواستم بدانم چه کسانی در رادیو کار می‌کنند و می‌خواستم بفهمم برنامه‌های رادیویی چگونه ساخته می‌شود و چگونه اتفاق می‌افتد. ” زمانی که 16 ساله بودم، برای اولین بار به یک استودیوی رادیویی رفتم.

به گزارش خبر روزانه و به نقل از روابط عمومی موزه سینمای ایران، موزه سینمای ایران پس از انتشار سلسله نشست های شفاهی تاریخی خود به مناسبت سالروز تولد بهزاد فراهانی بازیگر پیشکسوت سینما، تئاتر و تلویزیون. . ، گزیده هایی از تاریخ شفاهی این هنرمند را منتشر کرد. به خواندن ادامه دهید:

بهزاد فراهانی با بیان اینکه دهقانی متولد فراهانی است، گفت: از یکی از دانشکده های مهم فرانسه فارغ التحصیل شدم و شاگرد اساتیدی چون شاهین سرکیسیان و عباس جوانمرد بودم.
وی با اشاره به علاقه شخصی خود به کارگردانی، فیلمنامه نویسی و بازیگری ادامه داد: هشت ساله بودم که برای تحصیل از مدرسه روستایمان به تهران آمدم و با افرادی آشنا شدم که عاشق تئاتر بودند. فراهان 360 روستا دارد و اکثر اهالی آن باسواد هستند و روستای وشکان است که حدود یک سال در آنجا معلم بودم. در این روستا دختران تا زمانی که خط خوبی یاد نگیرند اجازه ازدواج ندارند.
فراهانی خاطرنشان کرد: مادرم شاعر و پدرم کشاورز بود و در حوض شهادت می خواند و به جای حضرت عباس(ع) در حوض صحبت می کرد و همه تماشاگران تحت تاثیر قرار گرفتند زیرا کار ایشان بسیار حماسی بود.

وی با بیان اینکه در تهران در خانه عمویش زندگی و تحصیل کرده است، گفت: یادم هست آن زمان دوستانم در کوچه درباره سینما و سینما صحبت می کردند و از خاله هایم خواستم به عمویم دستور بدهند که سینما اجازه سینما را بدهد. . «برو، در شرق تهران سه سینما به نام‌های ژاله، مراد و سیروانا وجود داشت و اولین حضورم در سینما و برخوردم با فیلم در آن سینماها شگفت‌انگیز بود، اما وقتی برای اولین بار به سینما رفتم، خیلی خوشحال شدم. .

فراهانی با اشاره به علاقه خود به رادیو گفت: من خودم را فرزند رادیو می دانم. آنقدر از روستا به تهران آمدم که می خواستم بدانم چه کسانی در رادیو کار می کنند و می خواستم بفهمم برنامه های رادیویی چگونه ساخته می شود و این توهین باعث شد برای اولین بار در سن 16 سالگی به استودیو رادیو بروم. و 17. من به عنوان یکی از اولین جوان ها در صحنه های شب حضور داشتم. زمانی که در رادیو بودم، قصه گویی شبانه تنها سرگرمی جدی در رادیو بود. در 20 سالگی توانستم کارگردانی کنم و در 22 سالگی – با کمک ابراهیم مکی و اسفار شرفی – توانستم بنویسم، اجرا کنم و جایزه زیباترین داستان رادیویی را دریافت کنم.

فراهانی با اشاره به اینکه از کودکی حوض خوان بوده است، گفت: از شش سالگی به اصطلاح حوض خوان بودم. پدرم شهید بود و پسر حر و حتی علی اکبر را خواندم.
او گفت: «رادیو بهترین پیک برای من بود زیرا صدای من را به خانواده، دوستان و مردم می‌رساند.
فراهانی درباره نقش همسرش در زندگی و حرفه اش گفت: همسرم از من خواست تا تحصیلاتم را تمام کنم و بعد از فارغ التحصیلی و رفتن به دانشگاه با او ازدواج کردم.

بهزاد فراهانی: قاری بودم/ بچه رادیو هستم

وی با اشاره به اینکه سعی می کرد فرزندان و اعضای خانواده خود را همیشه آزادانه بیان کنند، گفت: هیچ وقت به فرزندانم نگفتم کدام حرفه را انتخاب کنند، اما طبیعی است که چهره های فرهنگی و هنری مانند استاد مشایی می آیند و می روند. . ، آریان پور، کسرایی و همکاران. خانه ما تحت تأثیر ظاهر آنها قرار نگرفت. به همین دلیل است که فرزندان من از کودکی همیشه با کتاب، موسیقی و نقاشی آشنا هستند و اگر باز هم هنر را پیشه خود می کنند، انتخاب خودشان است. البته من مخالف بازیگر شدن هلچیفته بودم و نمی خواستم او بازیگر شود. آذراحش عاشق موسیقی و نقاشی بود. اما من هرگز مخالفت نکردم که آنها به دنبال منافع خود باشند و سعی کردم نیازهای آنها را بر اساس علایقشان برطرف کنم. مثلاً در زمان فقر پیانو را برای شقایق می پختیم.

فراهانی با تشویق جوانان به حضور شایسته در عرصه های هنری گفت: به همه کسانی که برای راهنمایی به من مراجعه می کنند می گویم بهترین راه ورود به عرصه هنر تحصیل و دانشگاه است.

وی در پایان خاطرنشان کرد: نمی دانم کهولت یعنی چه، فقط می دانم که سال ها سعی کردم بچه را درون خود نگه دارم و امروز خودم را جوک می دانم. من معتقدم اگر قرار است برای مردم کار کنیم باید با مردم به عنوان منابع پاک روستایمان صادق باشیم. اگر مردم به ما هنرمندان نگاه نمی کردند و نسبت به ما فداکاری و گذشت و سخاوت نداشتند، هیچ بودیم.

انتهای پیام/

دکمه بازگشت به بالا