تفاوت‌های استانی در عزاداری؛ از گِل‌مالی لرستانی‌ها تا نخل‌برداری یزدی‌ها

این روزها در عزاداری ملی هیچ جایگاه مرکزی وجود ندارد. حتی در جایی مثل مشهد که مقبره امام معصوم علیه السلام است، عاشورا از شلوغ ترین روزهای حرم نیست. از آنجایی که عاشورا موضوعی نسبتاً مورد قبول همه است و تصاویر قابل پردازش است، مراسم ویژه ای در سراسر کشور برگزار می شود.

به همین دلیل مردم در هر کجا که باشند، در روز عاشورا قصد رفتن به شهر یا روستای خود را دارند. در میان تمام شعائر ملی و مذهبی، این ویژگی به عاشورا اختصاص دارد. از این رو باید گفت که آیین های عاشورا و محرم جدای از جنبه مذهبی، بخشی از فولکلور مناطق مختلف کشور شده است.

در این مراسم مذهبی فولکلور بیشترین اختلافات منطقه ای در استان های مختلف و حتی در شهرها و روستاهای مختلف بر اساس نام وحد حسین که دیوانه آن است رخ می دهد. سینه زنی خود بازتاب واقعه عاشورا است که برای بیننده در سراسر جهان قابل مشاهده است. با حرکات موزون و گریه های خوش آهنگ و صدای زیبا با لهجه شیرین جنوبی.

لجن مالی لرستان و مراسم بسیار سخت تهیه آن و گل بستن همگان در روز عاشورا و عزاداری برای لورا که با سر و صورت کثیف انجام می شود فقط مخصوص لورا است و عده کمی از لورا به آن توجهی نمی کنند. اینها جلوه های ویژه ای هستند که هنگام فیلمبرداری علاوه بر جنبه مذهبی، رنگ آمیزی مهمی نیز در تصویر دارند.

مراسم نخل برداشت استان یزد یا روش معمول سینه زنی که همه ساله در مسجد حظیره برگزار می شود نیز بی نظیر است. در مورد همه روستاها و شهرها کم و بیش این را می توان از ویژگی های مراسم محرم دانست.

بازگشت سالانه بخش بزرگی از جامعه به کانون تولد و احیای این فولکلور مذهبی، نشانه آن است که دین در لایه‌های عمیق‌تری نسبت به باورهای امروزی بر زندگی و قلب مردم تأثیر گذاشته و جنبه ملی و ملی پیدا کرده است. هویت منطقه ای

وقتی گفته می شود امام حسین و مراسم محرم و عاشورا نخ تسبیح مردم ایران است که حتی پیروان سایر ادیان و مذاهب را نیز شامل می شود، سخنی نادرست نیست. مهمتر از آن این که این فرهنگ دینی و اجتماعی ریشه در تاریخ دارد و دولت ها – چه حکومت جمهوری اسلامی، چه در دوران رژیم پهلوی و چه منادیان امروز نفرت دینی – نتوانسته اند تأثیر مثبت یا منفی قابل توجهی بر فرهنگ بگذارند. .

* نوشته شده در جماران/ سه شنبه 20 مرداد 1401

دکمه بازگشت به بالا